Wat verstaan we onder beelddenken

Beelddenken kan worden omschreven als een visueel-ruimtelijke manier van denken waarbij beelden van situaties en handelingen in gedachten worden bekeken. (En dit alles gebeurt ook nog eens tegelijkertijd en naast elkaar.) Dit dynamische en woordloze denkproces geeft razendsnel inzicht en overzicht. Begripsdenkers daarentegen, het grootste deel van de mensen, denken voornamelijk in systematisch opeenvolgende concepten waarin taal de hoofdrol speelt.

Dominante rechterhersenhelft
Een kleine groep mensen (ca.5%) denkt bij voorkeur in beelden (primair denkproces). De rechter hersenhelft is dominant. De linker hersenhelft kan een achterstand gaan vertonen. Dit hoeft niet. Hoogbegaafde mensen denken in beelden en zijn ook goed in taal en rekenen. Als de linker hersenhelft wel minder wordt ontwikkeld, kan dit leerproblemen veroorzaken.

Beelddenkers hebben hun talent meer zitten in het kijken dan in het luisteren. Het zijn dan ook geen doorsnee mensen. Ze hebben veel fantasie, zijn creatief en origineel. Ze zijn vaak gevoelig en staan met hun hele hebben en houden intens in het leven.

Ze zijn dan ook altijd bezig. Soms zichtbaar (lichamelijke onrust), maar bij velen wordt dit gecamoufleerd door “dagdromen”. Toch is dan sprake van een grote denkactiviteit.

Omdat in het reguliere onderwijs op een sterk talige manier wordt lesgegeven ontstaan er vaak al in groep 4 problemen. Vaak zijn dit dyslectische verschijnselen, met de bijbehorende achterstand op lees- en/of spellinggebied. Maar evengoed kunnen er pas veel later problemen ontstaan bij de vreemde talen, vooral bij Engels. Het kan ook zijn dat ze maar moeizaam de rekenbewerkingen of het muzieknotenschrift weten te automatiseren.

Door grote onkunde over deze bijzondere aanleg komen veel talenten van beelddenkers vaak onvoldoende aan het licht of pas na beëindiging van het schoolse onderwijs. Veel volwassen beelddenkers kijken daarom met pijn en verdriet terug op hun schoolloopbaan.